Ter bemoediging: tot inkeer en tot inzicht komen

Zaterdag 21 maart 3 e week van de 40 dagen tijd. In deze bijzondere omstandigheden van de corona-epidemie, plaatsen wij elke dag een tekst ter overweging, ter bemoediging.

Hosea 6, 1-6; “God heeft ons verscheurd, Hij zal ons ook genezen; Hij heeft wonden geslagen, Hij zal ze ook verbinden.”

In het boekje ‘Jaar van het woord’, uitgegeven door de Katholieke Bijbelstichting wordt deze tekst uit Hosea aangereikt. Als toelichting wordt geschreven: ‘Deze uitspraak van de profeet verwoordt een inzicht dat het volk krijgt als het tot inkeer en bekering komt. Het volk realiseert zich dat alle heil alleen van God komt. Wie zich weer tot Hem keert, zal genezing vinden. Wie God liefheeft, zal in het licht wandelen. Wees vroom, schrijft Hosea ons: houd van God.’

Wat mij nieuwsgierig maakt is dat het volk inzicht krijgt doordat het tot inkeer en bekering komt. Tot inkeer komen is tot bezinning komen. Ze gaan de zin van iets inzien dat ze hebben meegemaakt.

Omkeren

Bekeren betekent letterlijk omkeren. Eerst ging je de ene kant op, nu de andere kant op. Het woord bekeren gebruiken wij in godsdiensten als je toekeren naar God. In dit vers uit Hosea wordt het ook als zodanig bedoeld. Ze maken een keuze om voor Gods liefde te kiezen. Ze beseffen dat alleen door God lief te hebben ze in het licht zullen wandelen.
Het verwondert mij altijd weer hoe oude teksten ons iets zeggen over de tijd waarin wij nu leven.

Dat merk ik als ik op de scholen Bijbelverhalen vertel aan kinderen (Godly Play). Hoe jong de kinderen ook zijn, het verhaal vertelt ze iets over henzelf. Er gebeurt iets tijdens zo’n verhaal. Lang niet altijd lukt het ze om woorden te geven. Vaak wordt er gezegd “ik vind dat belangrijk of mooi omdat het zo voelt.”

Voelen

Misschien is dat ook wel genoeg en hoef je niet aan alles een waarom te verbinden. Misschien zijn we door alles wat we denken maakbaar te kunnen maken, ook wel (te)ver weg geraakt van het ‘voelen’ en ‘vertrouwen’ dat God ons in het licht laat wandelen. Weinig kinderen groeien nog op met God als een vanzelfsprekendheid in het leven. En toch wordt er vaak iets ervaren. Ze leren alleen niet om het God te noemen.

Wie helpt ze nog tot inkeer en inzicht te komen? Wat wordt ze nog aangereikt aan het rijke pallet van verhalen, rituelen en beleving?

Tot inkeer en inzicht komen: deze tijd waarin we als sociale wezens gedwongen worden te
accepteren dat we ‘gekooid’ worden. Dat er onzekerheid is, dat we heel veel niet in de hand hebben. We voelen ons verscheurd, wie zal ons genezen?

Toekomst

Artsen, virologen en wetenschappers: onze hoop is op hen gevestigd om ziekten te voorkomen en mensen die ziek zijn een kans op toekomst te geven. Maar ik hoop dat mensen net zoals in de schoolklas, ook wat van God mogen ervaren in deze tijd en onzekerheid.

Nood leert bidden, is een spreekwoord dat mijn oma vaak gebruikte. Ik denk dat de nood nu hoog is!
Ik wil afsluiten met het gebed dat bij deze dag in het genoemde boekje wordt geschreven:

God, het enige dat U van ons verlangt, is liefde.
Liefde waarmee wij onszelf aan u en aan de naaste geven.
U weet hoe moeizaam dat vaak is.
U weet hoe vaak wij ons opsluiten in onszelf en afkeren
van anderen.
Wees in uw goedheid ons genadig en houd ons hart brandend.
Dat uw liefde in ons veel vrucht brengt.
Amen.

Mariska Litjes

Lees hier de vorige tekst: Uitkijken naar het licht van de morgen

Hier staan de teksten ter bemoediging van 17, 18 en 19 maart