Pastoraal team

Voor vragen aan het pastoraal team kunt u zich wenden tot:
• secretaresse Mw. J.J.M. (Jetty) Bon-Koster bereikbaar op ma. t/m. don. van 9.00-12.30 uur via tel. 055- 526 65 04 mail: emmaus@rkapeldoorn.nl

Contactgegevens pastores en projectmedewerker:

* Pastoor Hans Hermens (1965)

Ik ben Hans Hermens, geboren op 4 december 1965 te ’s-Hertogenbosch en opgegroeid te Vught. In 2005 ben ik door Kardinaal Simonis gewijd tot priester en vervolgens door hem gezonden naar het parochieverband Twente west. Ik kwam te wonen in Vroomshoop.
Daar heb ik drie jaar met veel plezier gewerkt als priester. In 2008 kwam ik terecht in de Betuwe, tussen Arnhem en Nijmegen, en werd pastoor van de St. Benedictusparochie. In 2013 vertrok ik naar Salland en werd pastoor van de Emmanuelparochie. Nu moet ook ik hier weer afscheid nemen en dan merk ik dat ik in deze vijf en een half jaar wel gehecht ben geraakt aan vrijwilligers en parochianen. En bij een afscheid merk ik ook dat dit gehecht zijn, wederzijds is.
Ik ben nu dertien jaar priester. Voor mij speelde de roeping voor het priesterschap al vroeg, vanaf mijn achtste jaar. Maar toen ik ouder werk, kreeg ik steeds meer negatieve reacties op deze keuze. En zeker in de pubertijd is het moeilijk, misschien wel onmogelijk om hier aan vast te houden.
In Nijmegen heb ik de lerarenopleiding gedaan en ben wiskundeleraar geworden, en kwam op een grote scholengemeenschap in Culemborg te werken. In deze acht jaren waarin ik leraar was genoot ik van het omgaan met de vele leerlingen. Vooral het begeleiden er te mogen zijn voor deze leerlingen trok mij zeer aan. Maar toch bleef ik mij aangetrokken voelen door de stem van de Roepende. Ik was 30 toen ik begon aan mij theologieopleiding aan de Katholieke Universiteit te Utrecht en besloot pas na vijf jaar studie, mijn baan als wiskundeleraar op te zeggen en me aan te melden bij het Ariënskonvikt, de toenmalige priesteropleiding voor het aartsbisdom. Om tot deze keuze te komen is een strijd aan voorafgegaan die hoort bij een persoonlijke groei, in geloof en persoon. Achteraf, een deel van mijn levensweg overziend mag ik mij toch geleid weten.
Ik werk nu vijftien jaar met veel vreugde in het pastoraat. Ik voel me bevoorrecht om mensen vanuit een gelovig perspectief nabij te mogen zijn, op momenten van vreugde en verdriet. Een ontmoeting van mens tot mens kan mij echt verwonderen, elk mens draagt een verhaal met zich mee en dat is de moeite waard om naar te luisteren.
In elk mens ontmoeten we ook een glimpje van Gods aanwezigheid. Wij allen zijn immers naar Zijn beeld en gelijkenis geschapen.
Als pastoor krijg ik naast pastorale taken ook te maken met bestuurlijke taken, als pastoor ben je immers ook voorzitter van het parochiebestuur, zo schrijft het kerkrecht ook voor. Ik besef maar al goed dat ik als pastor, pastoor, het nooit alleen kan, en veel van jullie kan leren. Zo heb ik ook jullie hulp en inspiratie nodig.
En ik bid God om zijn zegen en steun voor het werk in onze Franciscus en Claraparochie en de Emmaüsparochie. Ik zie met vertrouwen de toekomst tegemoet. Werken als pastor, ik vind het heel mooi werk.

Ronald Dashorst• Diaken drs. R.G.Th. (Ronald) Dashorst (1959), geboren in Bussum. Sinds 2007 werkzaam in Apeldoorn als diaken. Getrouwd met Gea, vader van twee zonen die op zichzelf wonen in Deventer en Zutphen. Studeerde in Utrecht aan de KTU en had zijn eerste benoeming in Deventer.

‘Als diaken sta ik met één been in de kerk en met het andere been in de samenleving. Ik zie het als mijn taak om naast het werk als parochiepastor de ervaringen van de straat; de pijn, het lijden, de gebrokenheid en het onrecht, maar ook de hoop en de humor in de kerk te brengen. Aan de andere kant de taak om het grote verhaal van de liefde van God voor mensen, wat wij in de kerk belijden en vieren naar de straat te brengen. Om het Licht van Christus op plaatsen te brengen waar het duister is. Hierbij vind ik veel herkenning en inspiratie in de gemeenschap van Sant’Egidio, wat ik beschouw ik als mijn tweede roeping’.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA• Pastor S. (Sebastian) Gnanapragasam M.S.F.S (1972), geboren in Oost-India, Kallery in de deelstaat Tamil Nadu. Lid van de Missionarissen van St Franciscus van Sales. Hij studeerde filosofie, theologie en psychologie. En is priester sinds 2000. Vanaf januari 2007 is hij na een zeer geslaagde inburgeringscursus in Nederland. Hij liep stage in Deventer en is de afgelopen jaren pastor geweest in Hengelo .

“We zijn als kerk, en daarvan is mijn congregatie onderdeel, een wereldwijde gemeenschap. Vanuit ons geloof in Jezus hebben we voor mensen uit alle culturen, rangen en standen, in alle talen een goede en heilzame boodschap over de liefde van God“

Verder heeft de parochie een projectmedewerker in dienst:

  • OLYMPUS DIGITAL CAMERAMevrouw M. (Mariska) Litjes, freelance projectmedewerker Kind en Kerk (Grave, 1963), is getrouwd met Mark Braam en moeder van twee studerende zonen. Sinds 1986 werkzaam als diëtist en woonachtig in Apeldoorn. In 2012 afgestudeerd aan de theologieopleiding van de Fontys Hogeschool in Hengelo, afstudeerrichting docent levensbeschouwing. Zij heeft jarenlange ervaring als vrijwilliger vanuit de voormalige Emmanuelparochie in de oecumenische geloofsgemeenschap van De Drie Ranken, vooral op het gebied van aanbod voor kinderen en jongeren. De laatste jaren was zij begeleider van Het Hemels Gelag en de Taizéreizen met jongeren en heeft zij kinderkerk De LichtBoot mee opgezet.

“De energie waarmee kinderen en jongeren in het leven staan en vragen stellen aan hun (geloofs)leven, prikkelen mij tot creativiteit en nadenken hoe hun behoefte aan spiritualiteit gestalte gegeven kan worden. De speelsheid en openheid van de jeugd moeten wij als kerk koesteren en ruimte geven. Zij zijn de toekomst. En daar ga ik voor!”

  • Drs I. (Ivan) Kantoci – Pastoraal werker
    Op 17 mei 1954 ben ik geboren in Pregrada, Kroatie, in de buurt van de hoofdstad Zagreb, als derde in een gezin van zes kinderen. Mijn vader werkte als magazijnwerker in de plaatselijke koolmijnen en mijn moeder naaide naast de huishouding, mooie dameskleren voor de dames in het dorp. Mijn ouders hadden wat grond die verbouwd werd. In de kleine stal naast het huis waren meestal twee koeien, een drietal varkens, veel kippen en enkele kalkoenen. Uit de druiven van een kleine wijnberg werd voldoende wijn gemaakt en uit pruimen van enkele pruimbomen heerlijke pruimenjam en sterke pruimenjenever. Ons huis was in de buurt van de kerk en toen ik acht jaar was, werd ik misdienaar. Als ik geen dienst in de kerk als misdienaar had ging ik bij het orgel naast de organist zitten om met hem te zingen tijdens de vieringen door de week. De catechese lessen die s‘morgens vroeg voor de school op de pastorie plaatsvonden en door pastoor gegeven werden, boeiden me door de Bijbelse verhalen en wekten bij mij nieuwsgierigheid op. Alles wat in de kerk en om de kerk gebeurde door mensen trok mijn aandacht. Als kind merkte ik dat in de maatschappij die door het communisme beïnvloed werd, mensen in de kerk anders, hartelijker en meer solidair met elkaar waren dan de kleine elite in het dorp die het voor het zeggen had en niet bij de kerk hoorde. De identiteit van de geloofsgemeenschap sprak mij zeer aan. Na de basisschool in 1969 koos ik er voor naar het klein seminarie naar Zagreb te gaan die door paters Jezuïeten geleid werd. Daarvolgde ik het gymnasium en na het eindexamen in 1973 koos ik voor de studie theologie aan de Theologische Faculteit van Zagreb en melde mij als priesterkandidaat bij het Aartsbisdom Zagreb. Na mijn studie theologie in 1979 zag ik af van het priesterschap vanwege het verlangen naar een gezinsleven. Na mijn tweede studie maatschappelijk werk in Zagreb ging ik in 1981 trouwen met Christien Janssen uit het Brabantse Maashees. Wij vestigden ons in Pregrada waar ik het werk vond als bedrijfsmaatschappelijk werker in het chemisch bedrijf Okiroto. Na vijf jaar daar geleefd te hebben zijn we in 1987 verhuisd naar Maashees in Nederland. Toen ik ontdekte dat in het parochiepastoraat in de RK Kerk in Nederland de mogelijkheid is als pastoraal werker te werken legde ik contact met het Bisdom Breda. Na mijn studie Praktische vorming pastoraat aan de Theologische Faculteit te Tilburg werd ik door de bisschop van Breda Hubertus Ernst per 1 september 1988 benoemd tot pastoraal werker in de parochie van H. Bartholomeus te Zevenbergen. In dat jaar werd onze zoon Kristijan geboren. In Zevenbergen en omstreken heb ik mijn eerste pastorale ervaring opgedaan. De Veluwe leek ons een aantrekkelijk gebied om te leven en na een sollicitatie en benoeming van mij per 1 september 2002 door de aartsbisschop van Utrecht Adrianus Simonis als lid van het pastoraal team van de parochieverband IJsselvallei verhuisden wij naar Bussloo waar wij nu wonen. Op de boodschap en de roeping van Jezus Christus en de Kerk probeer ik ook vandaag mijn persoonlijke antwoord samen met anderen te geven waardoor het leven met elkaar als mooi en de moeite waard geleefd en beleefd kan worden.
  • Drs W.C.J. (Wim) Vroom- Pastoraal werker
    Per 1 september 2008 ben ik, Wim Vroom, benoemd als pastoraal werker voor het toen nog parochieverband IJsselvalleien nu HH. Franciscus en Clara parochie. Geboren in 1964 ben ik opgegroeid in Den Haag. Tijdens mijn middelbare schooltijd was ik actief in mijn parochie, zowel als misdienaar en in de jongerengroep, als ook in de parochievergadering. Die ervaringen hebben mij er toe gebracht om theologie te gaan studeren. Dat heb ik gedaan in Heerlen, van 1982 tot 1991. In die tijd ben ik getrouwd. Na mijn studie ben ik van 1991 tot 1999 pastoraal werker geweest voor de twee parochies van Voorschoten. In die tijd kregen wij ook onze drie kinderen. Mede omdat ik vooral catechese erg leuk en zinvol vond ben ik van 1999 tot 2002 volwassenencatecheet geweest in het dekenaat Leiduinen (Leiden en Bollenstreek). In 2002 zijn wij vervolgens verhuisd naar Zwolle, waar ik tot 1 september van dat jaar voor het dekenaat IJssellanden actief ben geweest als dienstverlener voor catechese en liturgie. Omdat in ons bisdom de dekenaten opgeheven worden ben ik uit gaan zien naar een nieuwe functie. Die heb ik mogen vinden in het parochieverband IJsselvallei. Als pastor en catecheet vind ik het erg boeiend om, op allerlei manieren, samen met anderen bezig te zijn met geloven en geloofsverdieping. Geloven kan je vieren in de liturgie en uitdragen in de diaconie. Maar het is ook goed om er, samen met anderen, telkens weer bij stil te staan, er samen over na te denken en ook nieuwe dingen en inzichten aangereikt te krijgen. Zo kunnen catechetische activiteiten ons, jong en ook oud(er), blijven voeden en inspireren, ook voor ons dagelijks leven en voor het leven van de parochie. Ik hoop voor velen pastor te mogen zijn, in samenwerking met de andere pastores van het pastoraal team en zo de parochie en parochianen te ondersteunen in het christen zijn in deze tijd.